Cecilia

Met mijn twee zieke kindjes kom ik bijna nergens meer aan toe. De dagen hangen aaneen met kots kuisen, traantjes vegen, neusjes vegen, vieze kleren wassen en TV kijken met in elke arm een kacheltje. De nachten doe ik ongeveer hetzelfde en probeer ik tussendoor een half uurke te slapen. Maar toch rolde er, op een of andere manier, een fleece vestje vanonder mijn machines. Een Cecilia. uit de Ottobre van 2008. En amai, ik heb dus effectief iets gemaakt uit een echt boekske, met een echt patroon. Maar dan in mijn eigen versie. Die niet noodzakelijk beter is, want er zitten wel wat aardigheidjes is. De charme van iets huisgemaakt?

Zo is biais toevoegen aan fleece precies niet zo'n goed idee. En is overlocken in zeven haasten ook al niet zo slim. En wat is dat met die plakspray om de Avalon op zijn plaats te houden voor het borduren? na het wassen is dat een vieze plek gebleven. Daar zijn we niet zo gelukkig mee.

Maar kijk, een vestje, lekker zacht en warm, met een vlinder en een blinke-knoop, daar worden we wel blij van!

Ferre wil een truivest met een rits en een kap èn een superheldencape eraan. In het zwart. En donkerblauw. Met de donder en bliksem. We zullen er eens aan gaan beginnen ja.

een jarig Lotje

We zijn al weer even thuis hoor, maar dat liep toch niet zo vlekkenloos als gehoopt. Lotte heeft meer dan een week nodig gehad om haar draai weer te vinden, Ferre was vreselijk boos en dwars op/tegen mij en het huishouden bleef maar vierkant draaien. Vreselijk.
Ondertussen begint het zich wat te stabiliseren, dus ik hoop snel mijn stikmachien weer boven te kunnen halen en tijd te hebben voor alle projecten die bleven liggen. En enkele nieuwe, want het leven loopt gewoon voort terwijl ik stil blijf staan en dus komen er al terug verjaardagen en verzoeken aan.
Maar ik wou toch nog even stilstaan bij 8 januari, de dag waarop mijn kleine boeleke haar eerste kaarsje mocht uitblazen. Het kaarsje was papa vergeten, de kroon en de jurk lagen onafgewerkt op mama's naaitafel, de cadeautjes waren zelfs nog niet gekocht. Maar de taart was er wel, de liefde en de familie ook, evenals hun cadeautjes, veel aandacht en pannekoeken en een kroon van de verpleegsters. 's Morgens kreeg Lotte nog een nieuw 'slotje' voor de antibiotica, maar na de tranen was het feest. Mama had de afgelopen twee dagen bijna non stop gehuild, weemoed rond de eerste verjaardag en een beetje zelfmedelijden.... Maar dat was voorbij, we vierden feest!

We blazen de ballonnen op!

zelf al even klappen en liedjes zingen

Meneer Pop mag ook mee vieren!

Mama maakte ook een kroon voor mij, uit papier dan maar...

Ik krijg een kroon van verpleegster Karen, en een bord met pannenkoekjes!

En zo blij dat ik ermee ben!

komt het bezoek bijna?

pannenkoekjes eten!

Meneer Pop krijgt ook een stukje

En daar is Grote Broer met de cadeautjes!

mijn meter kwam ook.

en neefje Simon mag de kroon eens passen, al oefenen voor in April!

de taart, ze had wel een klein accidentje tijdens het vervoer, maar toch nog appetijtelijk genoeg.

mijn peter kwam ook langs! ik laat mijn kroon zien.

Tijdens het zingen krijg ik schrik, en moet mama mij even pakken.

en dan mag ik taart eten! Lekker!

Ferre zorgde voor de sfeerfoto's

En toen iedereen weer weg was kon ik heerlijk met mijn nieuwe speelgoed spelen. Danku tantes en nonkels voor mijn muziekstudio!

Ge ziet, ons verjaardagsjurke was er niet van gekomen. Maar Lotje draagt wél het vestje dat ik won bij Oontje. Alsof ze het op voorhand wist, kwam het vestje vrijdag nét op tijd aan met de post. Papa bracht het mee naar de kliniek en zo kon ons Lotje toch een zelfgemaakt kledingsstuk dragen op haar verjaardag. Oontje, echt superbedankt! het betekende zoveel voor mij die dag, dat er toch iets van het stofje, dat ik met zoveel zorg had uitgekozen voor Lotte haar feestjurk, op haar verjaardag te zien was. (Ik koos namelijk datzelfde stofje, maar dan in babyrib en grijs ipv lichtblauw) Ach, deze mama is een emotionele muts als het op haar kindjes aankomt.

. Lotte, mijn kleine roze donderwolk, groeide uit van een hulpeloos klein wurmpje, naar een stevige jongedame, die de nodige watertjes doorzwom in dat eerste levensjaar. We hopen dat haar tweede levensjaar iets minder verdriet en pijn meebrengt en we haar vrolijke lachje en twinkelende oogjes weer meer mogen zien

ziekenhuis deel 2

LOLOTJE EN IK ZIJN WEER OPGENOMEN. WE VIERDEN HAAR ERSTE VERJAARDAG OOK AL HIER  EN MOETEN NOG EEN WEEK BLIJVEN ! DAT WE KWAMEN MAANDAG DRIE JANUARI AAN MET HEEL DIKKIE KLIEREN EN WERDEN GELIJK NAAR DE AFDELING  GEBONJIURD... VOORLOPIG DUS GEEN FRISSE LUCHT VOIR ONS EN EEN EERSTE VERJAARDAG IN MINUER. SORRY VOOR HET ROEPEN ALWEER MAAR INTERNET OP DE GSM VINDT LOGJES SCHRIJVEN NIET OKE! L

de kerstcadeautjes

De combinatie van veel sneeuw en kerstinkopen zorgde voor wat hoofdbrekers. Want voor de deur werd er niet of nauwelijks gestrooid en de baan naar de 't Shopping Center bleek opeens ook geen fietspad meer te hebben. En het Wolkje had zo'n kou voeten altijd. Kortom; op cadeautjesjacht met de fiets in dat weer.... deden we dus niet.
Gelukkig is er Eloleo nog, op zo'n momenten. Met haar ellenlange lijst links naar tutorials vindt ge altijd wel iets naar eigen kunde en met de materialen die ge in huis hebt. En hoppa, een paar daagjes/avonden doorwerken en ge hebt ne stapel cadeautjes en nog altijd warme voeten.

oké, voor deze eitjeswarmers had ik geen tutorial nodig. Een pinnemuts van vilt (basis 10 cm) vastnaaien, pompom en randje eraan. klaar.

Ik maakte in totaal 6 setjes onderzetters naar een mix van verschillende tutorials die ik in bovenvernoemde lijst vond. ik haalde het simpelste eruit en experimenteerde wat met het quilten op mijn machientje. 1 setje werd bovendien vergezeld door een bijpassende set placemats. En een fles wijn.

Een omkeerbare sacoche voor De Zus, die al lang een deftige handtas wou. De binnenkant is gewoon wit, het is echt een frisse zomertas! Het patroon vond ik op Burdastyle.com en de uitleg die erbij hoorde vond ik pas na lang zoeken hier. Het duurde nogal lang voor ik doorhad dat er op het patroon gewoon een link stond bijgeschreven.

Verder maakten Ferre en ik nog kerstboomkoekjes voor bij de onderzettertjes.

En nu is het volle charge voor de eerste verjaardag van ons Wolkje over anderhalve week. Want die MOET een nieuwe jurk, door mama gemaakt. En een kroon, liefst met meisjesborduurtjes erop. En uitnodigingen en taart en een cadeautje en een verjaardagsmenu..............

Dus, alvast:

Want het ziet ernaar uit dat hier weinig blogtijd gemaakt gaat worden ;-)

nen Batman pijama

Er wordt hier wel gewerkt, maar met een bijna lopende, maar nog steeds niet tegoei slapende dochter zijn er echt te weinig uren in den dag om dan ook nog eens te bloggen. ik snap niet hoe sommige supermoeders dat doen, ik behoor duidelijk tot een andere soort (zie ook de rommel op de niet gestofzuigde mat #waarzijndiekuiskabouterkes)...... Maar bon, ik wou nu eens eindelijk met tricot leren werken, en de zoon heeft pijama's vandoen. Dan is 't niet zo moeilijk. Ik koos de combinatie niet zelf, dat deden de mannen hier in huis. Ik wou er felgeel bij, maar Ferre is o zo blij met zijn batmanstofke (met dank aan Tante Mie voor deze en nog een hele zak andere typisch jaren tachtigofwashetnunegentig stofjes). Ik had nog nooit mouwen of deftige halsopeningbiezen gemaakt, dus vergeeft mij de ruime nek. het voordeel is dat deze pijama heel snel over Ferre's hoofd geraakt, wat met de meeste kleren voor zijn leeftijd niet zo is omwille van zijn dikke.... haren. De broek vind ik super, ik ben nog steeds zelf niet overtuigd van de combinatie maar bon, de mouwen staan erin zonder rare toeren en ik heb mij enorm geamuseerd. er zal dus nog tricot volgen....

mijn lieve Louise

Eergisteren werd ze geboren. Ons nieuwste nichtje. Zo lang verwacht en zo naar uitgekeken. En plots, de dag voor de uitgerekende datum kwam ze er. Louise.
Een beetje onverwacht omdat het in de familie toch echt wel de gewoonte is om dik (letterlijk) over tijd te gaan. Niet Louise, zij vond 14-12-10 een schone getallenreeks en kwam op tijd piepen.
Natuurlijk waren wij allemaal al maanden bezig aan onze zelfgemaakte cadeautjes. Natuurlijk was er bij niemand ook maar iets af. Gelukkig was ik vooruitziend en maakte ik een kleine Black Apple Doll in de juiste kleuren (helaas vergat ik een foto te trekken, terwijl dit toch al de schoonste was die ik maakte) voor het geval dat Spruitje het levenslicht zag voor of op de UD. En even gelukkiglijk had ik nog heel de avond de 14e om mijn eigenlijke cadeau af te werken, een speelboog.
Met dank aan de dames van Zot van Antwerken, want zonder hen was ik waarschijnlijk nooit op het idee gekomen om ergens een speelboog tweedehands te kopen, dat ding te slopen om de bogen opnieuw te bekleden. Dat idee bespaarde mij heel wat kopzorgen en kijk......... 't is gelukt. Gisteren gingen we ons kakelvers nichtje knuffelen en kwamen we niet met lege handen.

slome sloefen

Bon, de goesting om te bloggen was efkes niet aanwezig. Er moest serieus uitgeziekt worden en dat huishouden geraakt(e) maar niet op orde. En nu ons Roos Wolkske na bijna 11 maanden eindelijk langer dan 2u achter elkaar begint te gaan slapen, merkt ge pas ècht hoe moe ge zijt. Dus alle beschikbare uren worden momenteel in de zetel of in't bed doorgebracht en de rest aan't stikmachien. Er wordt heel binnenkort een boeleke verwacht bij mijn broer, daarmee dus.
Maar daarover later meer.
Ondertussen heb ik uw mening nodig. Over mijn nief sloefen. Want we hebben ambras. Mijne vent vindt ze verschrikkelijk, ik vind ze zalig comfortabel en warm. Verzekerst nu met deze temperaturen, een niet geïsoleerd appartement, veel wind laag bij de grond en dus kou voeten,  vind ik die argumenten doorslaggevend. Man echter blaast minachtend door zijn neus. "Amai, voor mij moete der zeker zo geen maken zenne, zo lelijk."
Hmm.
Wat vindt u?
en schroom vooral niet om ze ook lelijk te vinden, ik ga u der niet vies van bezien.

Technische kant: ik ging naar de lijst van eloleo en koos dit patroon voor babybotjes, maakte eerst een (te klein) paar voor Lotje en vergrootte datzelfde patroon tot een 40 voor mezelf.
Ja, ze slobberen, maar dat is dan ook de bedoeling....

ja hallooo zeg....

u vraagt zich misschien af waarom het hier maar stillekes blijft. ewel, ik zal het eens rap vertellen sè.
wij kwamen uit de kliniek op zaterdag, maandagnacht besloot Lotje om buikgriep te krijgen, dinsdag ging ik gezellig meedoen. donderdag ging ik met een serieus afgevallen Lotje op controle. het bloed was nog niet normaal. zaterdag kreeg ik oorpijn, veel oorpijn. sinds zondag werd Lotte weer lastig als ik ze neerlegde. Ik voelde het al aankomen hé. en u ook waarschijnlijk?
we moesten vandaag nog is terug op controle, waar ze (gelukkig) genezen verklaard werd van haar botontsteking, maar er gelijk een oorontsteking bij cadeau kreeg. en hopla. daarom is het hier dus zo stil.
Morgen is het weer naaihaakbreiknutselclubje (kijk hier op facebook voor de details) en dan zal ik voor het eerst sinds de vorige keer mijn stikmachien weer vast kunnen nemen. U bent trouwens allemaal welkom, als ge in de buurt van Borsbeek woont is het écht de moeite om af te komen. heel gezellig enzo. verzekerst morgen, want er komt al 2x zoveel volk als de eerste keer. en anders schrijft ge al maar in uw agenda: 8 december en komt ge gewoon daar uw kerstcadeautjes maken!
Dus enfin, we gaan wij hier zoveel antilichaampjes opdoen dat we een jaar of 10 voort kunnen.
Om u toch een paar foto's te gunnen, hier al wat van wat er nog wel afgewerkt werd.
Voor de trouw van een vriendin maakte ik twee Dotee Dolls, en ik moet zeggen dat ik er héél fier op was:

de leuke gevulde tassenswap voor Naja stond klaar om de woensdag dat we werden opgenomen naar de post te brengen....... die heeft dus ook wat vertraging gekregen, maar hij is ter plaatse geraakt! Ik had er ook nog een luiermapje en enkele speeltjes bijgedaan, want Naja liet weten dat ze zwanger is! Gefeliciteerd meid!!!!!!!!!!!






En verder kan onze Ferre dit:

ferrre

en fier dat hij is

;-)

instant pumpkin

Omdat we pas zaterdagavond uit het ziekenhuis werden ontslagen, en we zondag een Halloweenfeestje hadden bij Superoma, werd het een instant kostuum voor de kindjes.
Ferre wil zich nooit verkleden, dus die kreeg een trui uit de H&M waar ik heel wat complimentjes op kreeg. haha, ik heb ze dus NIET zelf gemaakt, dat deed de H&M voor mij.
Lotje werd een instant pompoen en was zo schattig dat ik er week van werd.
Ik gebruikte het patroon van Miekk haar drakenmutsjes maar gebruikte enkel een oude Tshirt. Ik gebruikte vilt voor blaadjes en een steel. het werd een supersimpel mutsje, dat op 20 minuten klaar was. De rest was een oud Tshirt dat ik vermaakte om mijn kleine meid te passen ahv een body'ke. ook klaar op een half uurke.
En veel meer tijd was er niet.

mijn wolkje en ik...

MIJN LIEVERD IS WOENSDAG OPGENOMEM IN HETNZIEKENHUUS. VOORLOPIG ZIJN WE NOG NIET THUIS WANT HET IS ERNSTIG. VIA DEZE WEG AAN MAMA SAARTJE: MERCI VOOR DE PIF; IK DEED HEM OPEMN OP WEG NAAR DE KLINIEK!ECHT TOF. VOILA DAAROM DUS ZO STIL HIER, NA MAANDEN WENEN EN SLECHT SLAPEN ZITTEN WE NU HIER. MET EXCUSES VOORHET ROEPEN EN DE TYPFOUTEN,IK HEB AL WEL DRAADLOOS INTERNETN HIER MAAR MIJN FOONTJE KAN SOMS GEK DIEN ...

en we gaan van start.

In navolging van vele andere dorpen en gehuchten, zelfs de Kempen zijn sneller dan wij, is hier dan ook eindelijk het naaiclubke voor de mensheid die in en rond Antwerpen woont.
We starten ons, voorlopig nog naamloze, clubje op 13 oktober. Vanaf 19u is iedereen welkom in Zaal St. Jacob, Zorgcentrum Compostela, Doolweg 6, 2150 Borsbeek.
je wordt verwacht met je stikmachien (als je dat nodig hebt) en je project voor die avond, een luttele 3€, een natje en een droogje wat overigens niet verplicht is, en veel goesting.
meer details volgen nog.

voor vragen en/of bevestigingen van aanwezigheid, alsook toffe naamsvoorstellen, 1 (mail) adres:
pippelotje @ yahoo punt com

1 winnares en 3 troostprijzen

De kindjes vonden 1 naam kiezen uit zo'n berg niet eerlijk, dus mocht Ferre de winnares trekken en 't Wolkje grabbelde in 't wilde weg drie troostprijzen, elks een toile cirée ritstasje. (waar ik nog ritsen voor moet gaan halen, dus efkes geduld hé)

Proficiat Leentje met het winnen van de sacoche!

Proficiat Janina Modaal, Rozemarijntje en Fleurfatale met het winnn van het ritstasje. (en serieus, Rozemarijntje, dat Wolkje van mij grabbelde gewoon direct uwe naam, twas dat 't zo moest zijn)
gelieve mij te mailen op pippelotje @ yahoo punt com met uw adresgegevens dames.

En aan alle verliezers, de toile cirée rode bollensacoche kunt ge ook gewoon bestellen bij mij ;-)

ik ben niet verantwoordelijk voor schade door hartjesogen...

... want na het bekijken van dit logje, zult ge er last van hebben.

ik ben zoooooooooooo blij dat ik ze eindelijk kan laten zien!!!!
Ik maakte een Eddie Cap voor mijn stoere neefje Jasper, die vandaag 1 werd en dat gisteren met heerlijke taart en veel cadeautjes vierde.
Van ons kreeg hij de Eddie Cap (tutorial) en het vliegtuiglepeltje (tutorial).
En schoon dat hij ermee is hé. Zone knappe kop!

 

ik was zo wreed content met deze Eddie Cap dat ik er gelijk nog een maakte, voor een ander bijna éénjarig jongetje, met wiens moeder ik een swapje had.

 

Hoe lief is dat????????

en tsja, als er dan een grote jongen eens lief naar zijn mama kijkt, en er is nog genoeg stof over, krijg je dit:

knap hé.

alles is top secret

't is niet dat hier niks gebeurt hoor. 't is alleen allemaal nogal geheimerig.
ik maakte iets keitof voor mijn lieve neefje, die bijna 1 wordt. maar dat kan ik niet laten zien, want dan is de verrassing eraf. ik maakte hetzelfde voor een swapje en ook nog eens voor 't zoneke, maar tot nu toe nog geen foto's, want tsja, ik wil nog met een origineel cadeautje op J zijn feestje komen.
Ik ben ook bezig met wat leuks voor een trouwlustig koppel, maar ook hier geen details te vergeven, wegens.... u raadt het al, geheim.
En dan is er nog een Spruitje groot aan het worden in mijn schoonzus haar buik. Hzij wordt verwacht half december en moet ook een zelfgemaakt cadeautje krijgen. ook geheim, want deze schoonzus leest zonder twijfel mee.
En geef toe, logjes zonder foto's zijn saaier dan leuke opgevrolijkte met toffe maaksels.
Daarom dus stilte.
en nu moet ik dringend verder gaan werken.
want die PIFjes moeten ook nog af (trouwens, Lelietje Van Dalen, als je nog meeleest, wil je me efkes je adres etc doormailen, zodat ik je kan bereiken), en die tassenswaps komen ook dichter bij hun deadline, en dat spruitje gaat niet blijven zitten tot mijn cadeautje af is en er is nog een grote swap bezig en dan nog wat kleine en nog wat Dotee Dolls. En zie ik al dat ons Wolkje weer last heeft en dus liefst bij mama op de arm zit. En dat stikt zo moeilijk, met die kleine vingertjes in de buurt..........

ik geef hem gewoonweg weg!

mijn allereerste sacoche met rits. Meer nog, mijn allereerste sacoche met diepliggende rits én toile cirée.
Hij is voor iemand van jullie, om te vieren dat er al 107 officiële (en nog veel meer anonieme maar daarom niet minder gewaardeerde) volgers zijn.
Wie hem wil, kan zich hieronder opgeven.

Tot 30 september.
Reclame maken mag.
Volger zijn mag maar moet niet.
Veel succes.